چطور در ایران روی مک (macOS) کلاینت VPN/VLESS را نصب و استفاده کنیم — توضیح صادقانه (مک هم مثل ویندوز بازترین سکو است: برخلافِ آیفون قفلِ App Store ندارد، هر کلاینتی مستقیم از گیتهابِ رسمی اجرا میشود و حذفشدن از فروشگاه را دور میزند، و TUN سطحسیستمی (utun) کل دستگاه را میگیرد؛ اما ایران یک لایهٔ اضافه دارد که روسیه ندارد — تحریمهای آمریکا بر پایهٔ IP مسدودِ جغرافیایی میکنند پس حتی دانلودِ کلاینت هم ممکن است بلوکه شود، و macOS دو نکتهٔ خاص دارد: هشدارِ «توسعهدهندهٔ ناشناس»ِ Gatekeeper و انتخابِ نسخهٔ درست بر اساس تراشه (Apple Silicon/Intel) — در حالی که نبردِ اصلی هنوز این است که پروتکلت از DPIِ ایران جان سالم به در ببرد) و یک راهِ پایدارتر (VLESS+Reality)
بهروزرسانی
اول نتیجه: در ایران مک هم مثل ویندوز بازترین سکو است — تفاوتِ کلیدی این است که مک قفلِ App Store ندارد
اگر در ایران با مک کار میکنی، خبر خوب این است: مک هم مثل ویندوز بازترین سکو است. تفاوتِ کلیدیِ آن با آیفون این است که مک قفلِ App Store ندارد. بنبستِ آیفون در ایران این است که کلِ App Store با تحریم بر پایهٔ IP مسدود است و اپل برای ایران اپِ VPN عرضه نمیکند، پس به بنبستِ «برای رسیدن به App Store به VPN و برای گرفتن VPN به App Store نیاز داری» میخوری. اما روی مک اصلاً از فروشگاه رد نمیشوی: اپل واقعاً زیرِ فشارِ تحریم اپهای VPN را از App Storeِ ایران (و روسیه) حذف کرد، اما macOS اجازه میدهد کلاینتهایی را که مستقیم از گیتهابِ رسمی دانلود شدهاند اجرا کنی (Hiddify / sing-box / v2rayU / nekoray)، و در یک قدم «حذفشدن از فروشگاه» را دور میزنی — و این دقیقاً مزیتِ کلیدیِ مک نسبت به آیفون است. مثل ویندوز، کلاینت میتواند با TUN سطحسیستمی (utun) کل ترافیک دستگاه را بگیرد (بازیها، تلگرامِ دسکتاپ، سافاری، هر اپِ دسکتاپ)، بدونِ اصطکاکِ سایدلودِ موبایل. اما باید صادق بود: روی مک دو نبرد داری — اول کلاینت را بهدست بیاور (دور زدنِ مسدودیِ جغرافیاییِ تحریم که مخصوصِ ایران است)، بعد کاری کن پروتکلت از DPIِ ایران جان سالم به در ببرد؛ ضمناً macOS دو نکتهٔ خاصِ اضافه دارد که ویندوز ندارد (Gatekeeper و انتخابِ نسخهٔ تراشه).
لایهٔ مخصوصِ ایران: تحریمهای آمریکا بر پایهٔ IP مسدودِ جغرافیایی میکنند — حتی دانلود کلاینت هم ممکن است بلوکه شود
اینجا بیشترین تفاوتِ کاربرِ دسکتاپِ ایرانی با کاربرِ مکِ روسی است. بهخاطر تحریمهای آمریکا (OFAC)، مجموعهای از شرکتهای آمریکایی کاربرانِ ایران را بر پایهٔ IP محدود میکنند: گیتهاب (از ۲۰۱۹ دسترسی ایران به امکاناتِ پولی و مخازن خصوصی را محدود کرده و پس از تشدیدِ ۲۰۲۶ بیشتر سفتوسخت شده)، npm و پلتفرمهای ابری همه در این مجموعهاند؛ طبق شمارشهای عمومی، حدود ۲۰٪ از حدود یک میلیون دامنهٔ برترِ جهان برای IPهای ایران مسدودِ جغرافیاییِ تحریمیاند. یعنی روی مک حتی مرحلهٔ «دانلودِ کلاینت» هم ممکن است بلوکه شود. راهِ صادقانه: تا وقتی هنوز هر کانالی به اینترنت داری، اول نصبکنندههای Hiddify / sing-box / v2rayU را دانلود کن؛ فایلهای Releasesِ مخازن عمومیِ گیتهاب معمولاً هنوز ناشناس قابلدانلودند (چیزی که محدود است بیشتر ورود، push، Actions و Copilot است — امکاناتِ حساب)، پس گرفتنِ خودِ کلاینت اغلب هنوز شدنی است. نتیجه: اولین نبردِ کاربرِ دسکتاپِ ایرانی، رساندنِ یک کلاینتِ سالم به دست با دور زدنِ مسدودیِ جغرافیاییِ تحریم است — لایهای که کاربران روسیه اصلاً ندارند.
دو نکتهٔ خاصِ macOS: هشدارِ «توسعهدهندهٔ ناشناس»ِ Gatekeeper + انتخابِ نسخهٔ تراشه (Apple Silicon / Intel)
بعد از دانلودِ کلاینت، macOS در دو چیز با ویندوز فرق دارد که بهتر است اول روشن شود. یکم، Gatekeeper: این کلاینتها بیشتر اپهای متنبازیاند که اپل آنها را notarize نکرده، پس با دابلکلیک پیام «باز نمیشود چون توسعهدهنده قابلِتأیید نیست / توسعهدهندهٔ ناشناس» میآید. راهِ درستِ اجازهدادن وقتی از منبعِ رسمی دانلود شده این است — روی آیکونِ اپ راستکلیک کن (یا با نگهداشتنِ Control کلیک کن) ← «باز کردن» را بزن ← دوباره «باز کردن» را تأیید کن؛ در macOSِ جدیدتر اگر راستکلیک هم بسته بود، به تنظیمات سیستم ← حریم خصوصی و امنیت برو و روی همان موردِ بستهشده در پایین «بههرحال باز کن» را بزن. اگر منبع مطمئن نیست اجازه نده. دوم، نسخه را بر اساس تراشه انتخاب کن: مکهای ۲۰۲۰ به بعد بیشتر Apple Silicon (M1/M2/M3/M4، معماریِ arm64) هستند و قدیمیترها Intel (x86_64)؛ بستهٔ متناسب با معماری را دانلود کن (خیلی پروژهها
arm64 و x64/amd64 میدهند، یا یک بستهٔ «universal»). برای دیدنِ تراشه: روی منوی اپل بالا-چپ کلیک کن ← دربارهٔ این مک و خطِ «تراشه / پردازنده» را ببین. انتخابِ معماریِ اشتباه یعنی نصب نمیشود یا اجرا نمیشود. هر دو نکته مخصوصِ macOS است و روی ویندوز وجود ندارد.نبردِ اصلی هنوز پروتکل است: DPIِ ایران پروتکلهای لخت را قطع میکند، VLESS+Reality مقاومترین است (اما مصون نیست)
وقتی کلاینت نصب و اجازه داده شد، چیزی که واقعاً تعیین میکند وصل میشوی یا نه هنوز «کدام پروتکل» است. بازرسیِ عمیقِ بسته (DPI)ِ ایران تا ۲۰۲۶ خیلی قوی شده: OpenVPN سالهاست مسدود است و WireGuard حالا بهطور قابلاتکا شناسایی میشود — یک اتصال WireGuard از سرورِ تازه اغلب ظرف چند ساعت شناسایی میشود، افزودن مبهمسازی کمی وقت میخرد اما خودِ لایههای مبهمسازی هم اثرانگشت میسازند که فهرست میشوند. پس پروتکلهای لختِ شناختهشده (از جمله VMess/SS معمولی که بیشتر VPNهای رایگان استفاده میکنند) اول قطع میشوند. VLESS یک پروتکلِ انتقالِ سبک است و Reality لایهٔ استتارِ TLSِ آن: در سطح بسته مثل یک HTTPS معمولی به یک سایت بزرگ واقعی بهنظر میرسد، تقریباً بدون اثرانگشتِ خاصی که سامانههای بازرسی بتوانند تطبیق دهند، و برای همین در ایران در حال حاضر مقاومترین است؛ و یک IP خروجیِ پایدارِ غیرایرانی همان ۲۰٪ سایتِ مسدودشده با تحریم را هم برمیگرداند. اما روشن و بدون توهمِ معافیت: IRGFWِ ایران از آوریل ۲۰۲۴ IPهای Reality را در لیست خاکستری گذاشته؛ اپراتورها گزارش میدهند یک IP با حدود ۱۰۰ گیگابایت ترافیک Reality معمولاً ظرف حدود ۴۸ ساعت توسط ایرانسل مسدود میشود. پس نکته «نامِ پروتکل» نیست، بلکه نحوهٔ ادارهکردنِ نود است: نودِ اختصاصی، کمسروصدا، بدون اضافهبار و قابلچرخش بیشتر دوام میآورد. برای پیکربندیِ کاملِ کلاینت نگاه کن به «راهاندازی sing-box (فارسی)»؛ برای اصولِ پروتکل نگاه کن به «VLESS Reality چیست».
چطور: دانلود کلاینت + عبور از Gatekeeper + انتخابِ نسخهٔ درستِ تراشه + وارد کردن اشتراک + روشنکردن TUN (utun) سراسری
- اول کلاینت را دانلود کن: از Releasesِ رسمیِ گیتهاب / سایتِ رسمیِ پروژه، نسخهٔ macOSِ Hiddify (چندسکویی و آسان برای شروع) / sing-box / v2rayU / nekoray را بگیر — تا وقتی هنوز اینترنت داری آن را دانلود کن؛ اگر منبعی با تحریم مسدودِ جغرافیایی بود، اول با هر کانالِ موقتی آن را بردار (فایلهای ریلیزِ مخازن عمومی معمولاً هنوز ناشناس قابلدانلودند).
- نسخهٔ درستِ تراشه را انتخاب کن: روی منوی اپل بالا-چپ ← دربارهٔ این مک کلیک کن تا ببینی Apple Silicon (arm64) است یا Intel (x86_64)، و بستهٔ متناسب با معماری (یا نسخهٔ universal) را دانلود کن.
- نصبکننده را فقط از گیتهابِ رسمی / سایتِ رسمی بگیر و منبع را بررسی کن؛ از سایتهای تجمیعکننده، فورواردِ تلگرام یا تبلیغاتِ جستوجو دانلود نکن (ممکن است کدِ مخرب داشته باشند).
- از Gatekeeper عبور کن: اگر بارِ اول «توسعهدهنده قابلِتأیید نیست / توسعهدهندهٔ ناشناس» گفت، روی اپ راستکلیک کن ← «باز کردن» ← دوباره «باز کردن» را تأیید کن؛ اگر باز هم بسته بود به تنظیمات سیستم ← حریم خصوصی و امنیت ← «بههرحال باز کن» برو. اگر منبع مطمئن نیست اجازه نده.
- لینک اشتراکت را از پنل کپی کن (برای محیطِ ایران نودهای VLESS+Reality را ترجیح بده) و در کلاینت «وارد کردن اشتراک از کلیپبورد» را بزن.
- یک نودِ اختصاصی، کمتأخیر و غیرایرانی انتخاب کن و وصل شو، حالت TUN (utun) سراسریِ سطحسیستمی را روشن کن تا کل ترافیک دستگاه از تونل برود (نه فقط مرورگر)؛ چون IRGFW IPهای Reality را در لیست خاکستری میگذارد، نودهای پشتیبان آماده داشته باش و لحظهای که نودی کند شد یا وصل نشد سوییچ کن (نودِ اختصاصی / قابلچرخش خیلی بیشتر از نودِ عمومیِ شلوغ دوام میآورد).
انتظارِ صادقانه
- مک در ایران مثل ویندوز بازترین سکو است: تفاوتِ کلیدی این است که مک قفلِ App Store ندارد — اپل اپهای VPN را از App Storeِ ایران حذف کرد، اما روی مک میتوانی کلاینتهایی را که مستقیم از گیتهابِ رسمی دانلود شدهاند اجرا کنی، حذفشدن از فروشگاه را دور بزنی و با TUN سطحسیستمی (utun) کل دستگاه را بگیری.
- لایهٔ مخصوصِ ایران: تحریمهای آمریکا دسترسیِ IP ایران به گیتهاب / npm / پلتفرمهای ابری را محدود و حدود ۲۰٪ از دامنههای برتر را مسدودِ جغرافیایی میکنند، پس روی دسکتاپ حتی «دانلودِ کلاینت» هم ممکن است بلوکه شود — تا وقتی هنوز کانال داری دانلود کن؛ فایلهای ریلیزِ مخازن عمومی معمولاً هنوز ناشناس قابلدانلودند.
- دو نکتهٔ خاصِ macOS: Gatekeeper اپهای «توسعهدهندهٔ ناشناس» را میبندد (با راستکلیک باز کن / حریم خصوصی و امنیت ← بههرحال باز کن)؛ نسخه را بر اساس تراشه انتخاب کن (Apple Silicon arm64 / Intel x86_64 — منوی اپل ← دربارهٔ این مک برای دیدنِ تراشه).
- نبردِ اصلی پروتکل است: DPIِ ایران حالا OpenVPN / WireGuard / پروتکلهای لخت را ظرف چند ساعت قطع میکند؛ پروتکلهای لخت و نودهای رایگانِ عمومی اول میمیرند.
- VLESS+Reality در حال حاضر مقاومترین است (پنهانشده مثل HTTPS معمولی به یک سایت بزرگ واقعی)، و یک IP پایدارِ غیرایرانی سایتهای مسدودشده با تحریم را هم برمیگرداند؛ اما برگهٔ معافیت نیست: IRGFW از آوریل ۲۰۲۴ IPهای Reality را در لیست خاکستری گذاشته و یک IP پرترافیک ممکن است ظرف حدود ۴۸ ساعت مسدود شود — نودِ اختصاصی / کمترافیک / قابلچرخش چیزی است که واقعاً اهمیت دارد.
- مرزِ صادقانه: تونل «IP مکت را عوض میکند» و سایتهای مسدودشده با IP را برمیگرداند، اما یک حساب یا پرداختِ غیرفعالشده با تحریم را زنده نمیکند (اینکه کدام مسدودی، مسدودیِ تحریمی است را ببین «سرویسهای تحریمشده در ایران»).
- از VPN رایگان استفاده نکن: بیشترشان همان پروتکلهای لختیاند که DPI راحتترین شناسایی میکند، و VPN رایگان ممکن است ترافیکت را ثبت و بفروشد.
- در قطعیهای تقریباً کامل یا مانورهای لیستسفیدِ «شبکهٔ ملی اطلاعات»، هر کانالِ خارجی (از جمله یک VLESSِ خوشپیکربندی) ممکن است وصل نشود — فارغ از اینکه نصبش کردهای یا چقدر درست نصب کردهای.
- خواندنِ بیشتر: سرِ دیگرِ دسکتاپ «نصب VPN روی ویندوز در ایران» است؛ برای موبایل ببین «چرا در ایران نمیتوان روی آیفون VPN نصب کرد» (بنبستِ App Store) و «نصب VPN روی اندروید در ایران» (سایدلود)؛ برای انتخابِ کلی «در ۲۰۲۶ کدام VPN در ایران پایدارتر است».
قوانین محلی و شرایط استفادهٔ سرویسهای ثالث را رعایت کن؛ این متن فقط یک آموزشِ فنی است، مسئولیتِ امنیت و انطباق با کاربر است و دربارهٔ سرویسهای ثالث یا تغییرِ سیاستهای نظارتی هیچ تضمینی نمیتوان داد.
سؤالات متداول
- در ایران نصب VPN روی مک از آیفون آسانتر است؟
- در مرحلهٔ «نصبِ کلاینت»، مک آشکارا از آیفون آسانتر است، و دلیلِ کلیدی این است که مک قفلِ App Store ندارد. بنبستِ آیفون در ایران این است که کلِ App Store با تحریم بر پایهٔ IP مسدود است و اپل برای ایران اپِ VPN عرضه نمیکند، پس به بنبستِ «برای رسیدن به App Store به VPN و برای گرفتن VPN به App Store نیاز داری» میخوری. اما macOS اجازه میدهد کلاینتهایی را که مستقیم از گیتهابِ رسمی دانلود شدهاند (Hiddify / sing-box / v2rayU / nekoray) بدونِ رفتن به فروشگاه اجرا کنی، در یک قدم حذفشدن از فروشگاه را دور بزنی، و با TUN سطحسیستمی (utun) کل ترافیک دستگاه را بگیری. هزینهاش این است که macOS دو نکتهٔ کوچک دارد: Gatekeeper اپهای «توسعهدهندهٔ ناشناس» را میبندد (با راستکلیک باز کن) و نسخه را باید بر اساس تراشه (Apple Silicon arm64 / Intel x86_64) انتخاب کنی.
- کلاینتی که از گیتهاب دانلود کردم باز نمیشود و میگوید «توسعهدهنده قابلِتأیید نیست / توسعهدهندهٔ ناشناس» — حالا چه کنم؟
- این Gatekeeperِ macOS است که یک اپِ notarizeنشدهٔ اپل را میبندد — کلاینت خراب نیست. راهِ درستِ اجازهدادن وقتی از منبعِ رسمی دانلود شده این است: روی آیکونِ اپ راستکلیک کن (یا با نگهداشتنِ Control کلیک کن) ← «باز کردن» را بزن ← در پنجرهٔ بعدی دوباره «باز کردن». اگر macOSِ جدیدتر باز هم راستکلیک را بست، به تنظیمات سیستم ← حریم خصوصی و امنیت برو، موردِ بستهشده را در پایین پیدا کن و «بههرحال باز کن» را بزن. این کار را فقط برای نصبکنندههایی بکن که مطمئنی از گیتهابِ رسمی / سایتِ رسمیاند؛ به بستههای ناشناس اجازه نده. ضمناً مطمئن شو نسخهٔ درستِ تراشه را گرفتهای (منوی اپل ← دربارهٔ این مک برای دیدنِ Apple Silicon یا Intel) — معماریِ اشتباه هم باز نمیشود.
- آیا تحریمهای آمریکا نمیگذارند روی مک حتی کلاینت را دانلود کنم؟
- ممکن است سر راه بایستد، اما معمولاً یک راه هست. بهخاطر تحریمهای OFAC، گیتهاب از ۲۰۱۹ دسترسی ایران به امکاناتِ پولی و مخازن خصوصی را محدود کرده و پس از تشدیدِ ۲۰۲۶ بیشتر سفت شده، و npm و پلتفرمهای ابری کاربرانِ ایران را بر پایهٔ IP محدود میکنند، با حدود ۲۰٪ از دامنههای برترِ جهان که برای IP ایران مسدودِ جغرافیاییاند. اما فایلهای Releasesِ مخازن عمومیِ گیتهاب معمولاً هنوز ناشناس قابلدانلودند (چیزی که محدود است بیشتر ورود، push، Actions و Copilot است — امکاناتِ حساب)، پس گرفتنِ خودِ نصبکنندههای Hiddify / sing-box / v2rayU اغلب هنوز شدنی است. کارِ صادقانه این است: تا وقتی هنوز هر کانالی به اینترنت داری نصبکنندهها را دانلود کن، نه اینکه صبر کنی تا کاملاً قطع شوی.
- روی مک کلاینت را نصب کردم — چرا باز هم وصل نمیشود؟
- چون مسدودیِ واقعیِ ایران در لایهٔ پروتکل است، نه در «نصبشدن». DPIِ ایران تا ۲۰۲۶ خیلی قوی شده: OpenVPN سالهاست مسدود است و WireGuard حالا بهطور قابلاتکا شناسایی میشود — یک اتصال WireGuard از سرورِ تازه اغلب ظرف چند ساعت شناسایی میشود، و افزودن مبهمسازی کمی وقت میخرد اما خودِ لایههای مبهمسازی هم اثرانگشت میسازند که فهرست میشوند. پس پروتکلهای لختِ شناختهشده (از جمله VMess/SS معمولی که بیشتر VPNهای رایگان استفاده میکنند) اول قطع میشوند. برای اتصالِ پایدار در ایران به پروتکلی نیاز داری که از DPI فرار کند — در حال حاضر مقاومترین VLESS+Reality است (پنهانکردن ترافیک مثل HTTPS معمولی به یک سایت بزرگ واقعی)؛ اما مصون نیست، IRGFW IPهای Reality را در لیست خاکستری میگذارد و یک IP پرترافیک ممکن است ظرف حدود ۴۸ ساعت مسدود شود، پس نودِ اختصاصی / قابلچرخش چیزی است که اهمیت دارد.
کانال تلگرام Univista
آخرین کانفیگهای سالم، وضعیت سرورها و آموزش رفع اشکال در کانال ما.
ورود به کانالسرویسی که میخواهید باز کنید فیلتر شده؟ دسترسیتان را رایگان برگردانید.
حدود ۲ دقیقه تا اتصال دوباره، بدون نیاز به کارت بانکی. یک مسیر پایدار و امن مبتنی بر VLESS + Reality روی iOS، اندروید، ویندوز و مک.
- روزانه ۱ گیگابایت رایگان
- ثبتنام بدون کارت بانکی
- کانفیگ VLESS+Reality آماده در ۶۰ ثانیه
وقتی دوستتان شروع به استفاده کند، شما و دوستتان هرکدام +30 روز اعتبار و ترافیک پاداش میگیرید.
برگرداندن دسترسی — رایگانراهنماهای مرتبط
در سال ۲۰۲۶ چه روشهایی در ایران هنوز کار میکنند: چرا DPI ویپیانهای رایج را قطع میکند و انتخاب پروتکل تعیینکننده است
راهاندازی sing-box برای کاربران ایران + وارد کردن اشتراک
چطور در ایران روی کامپیوتر ویندوز کلاینت VPN/VLESS را نصب و استفاده کنیم — توضیح صادقانه (ویندوز بازترین سکو است: نه قفلِ App Store دارد و هر کلاینتی مستقیم از یک .exeِ گیتهاب اجرا میشود و TUN کل دستگاه را میگیرد؛ اما ایران یک لایهٔ اضافه دارد که روسیه ندارد — تحریمهای آمریکا دسترسیِ IP ایران به گیتهاب/npm را محدود و حدود ۲۰٪ از دامنههای برتر را برای IP ایران مسدودِ جغرافیایی میکنند، پس حتی دانلودِ کلاینت هم ممکن است بلوکه شود، در حالی که نبردِ اصلی هنوز این است که پروتکلت از DPIِ ایران جان سالم به در ببرد) و یک راهِ پایدارتر (VLESS+Reality)
چطور در روسیه روی روتر VPN/VLESS راهاندازی کنیم — کل خانه یکجا (توضیح صادقانه): VPN روی روتر یعنی تلویزیون هوشمند، کنسولهای بازی و IoT بدون نصب اپ روی هر دستگاه از تونل عبور میکنند؛ اما فقط روتری کار میکند که بتواند xray/sing-box را اجرا کند (Keenetic+Entware / OpenWRT+passwall / GL.iNet) و روتر معمولی اپراتور مناسب نیست؛ پردازندهٔ روتر گلوگاه سرعت است؛ و نبرد در سطح پروتکل همان است — از دسامبر ۲۰۲۵ RKN پروتکلها را مسدود میکند، پس VLESS+Reality روی روتر هم لازم است
چطور در روسیه روی لینوکس کلاینت VPN/VLESS نصب و استفاده کنیم: توضیح صادقانه (لینوکس کممحدودترین پلتفرم از نظر فروشگاه است — به App Store قفل نیست، باینری/AppImage/.deb را مستقیم از گیتهاب رسمی میگیرید و اجرا میکنید؛ اما تفاوت اصلی با ویندوز/مک این است که کلاینتهای لینوکس بیشتر خطفرمانی/دستیاند — یا فایل JSON را ویرایش میکنید و sing-box/xray را اجرا میکنید، یا از یک GUI/رابط وب مثل v2rayA/nekoray استفاده میکنید؛ TUN روی کل ماشین به root یا CAP_NET_ADMIN نیاز دارد، وگرنه باید هر برنامه را جداگانه از طریق SOCKS پروکسی کنید و هر برنامهای پروکسی را رعایت نمیکند؛ میدان نبرد واقعی این است که آیا پروتکل شما از TSPUِ RKN جان سالم به در میبرد) و روشی پایدارتر (VLESS+Reality با سرویس systemd)
چطور در روسیه روی مک (macOS) کلاینت VPN/VLESS نصب و استفاده کنیم: توضیح صادقانه (تفاوت اصلی با آیفون: مک به App Store قفل نیست — اپل اپهای VPN را از App Store روسیه حذف کرد، اما روی مک لازم نیست از App Store نصب کنید و میتوانید کلاینت را مستقیم از گیتهاب رسمی اجرا کنید و این حذف را دور بزنید؛ همان نبرد در سطح پروتکل — از دسامبر ۲۰۲۵ RKN از مسدودسازی سرویسها به مسدودسازی پروتکلها رسیده و TSPU حتی VLESS را زیر نظر دارد) و روشی پایدارتر (VLESS+Reality با Hiddify/sing-box/v2rayU + حالت TUN)
این راهنما را به اشتراک بگذارید
مشترک شدید؟ کمک کنید مراحل وارد کردن و رفع اشکال را ببینید.
آماده دسترسی پایدار به اینترنت بینالملل؟
مشاهده تعرفههااین مطلب صرفاً آموزش فنی است. از ابزارهای شبکه مطابق قوانین محل خود استفاده کنید. Univista مسئول استفاده شما نیست.